Czas ładowania zależy od szybkości Twojego połączenia internetowego.
Epicykloida Augusta jest wiernokątna i nie ma punktów osobliwych, więc wszystkie elipsy Tissota to koła, bez żadnego rozcięcia. Różnią się tylko wielkością, i to bardzo. Najmniejsze leżą przy środku mapy, na równiku i 30° długości: ich pole jest tylko o 7% większe niż w punkcie centralnym w Zatoce Gwinejskiej. Największe są w narożnikach siatki, na 60° szerokości i 150° długości, gdzie pole rośnie ponad trzynastokrotnie, a średnica koła ponad trzy i pół raza. Cały świat mieści się w jednym zamkniętym obrysie, a oba bieguny leżą w ostrych wcięciach pośrodku jego górnej i dolnej krawędzi.
Inaczej niż u Merkatora powiększenie zależy tu zarówno od szerokości, jak i od długości geograficznej. Na równiku koło przy 90° długości ma pole większe 1,9 raza, a przy 150° już 6,4 raza. Izokole powierzchniowe układają się w łuki i owale wokół środka mapy: dwukrotne powiększenie przecina południk zerowy na około 52,5°, czterokrotne na 69,5°, a przy 150° długości ośmiokrotne zaczyna się już na 35°. Izokole kątowe pozostają puste.
Polska, przy 52°N i 19°E, ma tu pole powiększone mniej więcej dwukrotnie. Przeciągnij ją na środek mapy, a skurczy się do połowy obecnej wielkości, zachowując kształt. Przesuń ją na wschód, w okolice Kamczatki na tej samej szerokości, a urośnie ponad pięciokrotnie. Nowa Zelandia, na samym skraju mapy, jest powiększona około szesnastokrotnie, więc ta efektowna mapa nie nadaje się do porównywania wielkości państw.
Nowa Zelandia, na samym skraju mapy, jest powiększona około szesnastokrotnie. W narożnikach siatki, na 60° szerokości i 150° długości, pole rośnie ponad trzynastokrotnie, a średnica koła ponad trzy i pół raza.
Nie. Powiększenie zależy tu od szerokości i od długości geograficznej. Koło na równiku ma przy 90° długości pole większe 1,9 raza, a przy 150° aż 6,4 raza. Polska przeciągnięta ku Kamczatce rośnie ponad pięciokrotnie.
To nefroida, czyli epicykloida o dwóch łukach. Cały świat mieści się w jednym zamkniętym obrysie, a oba bieguny leżą w ostrych wcięciach pośrodku górnej i dolnej krawędzi. Odwzorowanie jest wiernokątne i nie ma punktów osobliwych.
Przy środku, na równiku i 30° długości: pole jest tam tylko o 7% większe niż w punkcie centralnym w Zatoce Gwinejskiej. Polska przesunięta na środek mapy kurczy się do połowy obecnej wielkości, zachowując kształt.
